89 / 100 امتیاز سئو

نگاهی به مسلح سازی بتن

مسلح سازی بتن
مسلح سازی بتن

مسلح سازی بتن یکی از بهترین روش ها برای محکم سازی ساختمان و سازه است

مسلح سازی بتن یکی از بهترین روش ها برای محکم سازی ساختمان و سازه است. بتن آرمه (RC) (همچنین به آن بتون سیمان مسلح یا RCC نیز گفته می شود) ماده کامپوزیتی است که در آن استحکام و انعطاف پذیری بتن با ورود آرماتور با استحکام کششی یا انعطاف پذیری بالاتر خنثی می شود. آرماتور معمولاً ، هرچند که لزوماً نیست ، میله های تقویت کننده فولادی (میلگرد) هستند و معمولاً قبل از بلوک های بتونی بصورت منفعل در بتن جاسازی می شوند و مسلح سازی بتن انجام می شود. مقاومت در برابر تنش های کششی در مناطق خاصی از بتن این کار انجام می شود که ممکن است باعث ترک خوردگی غیرقابل قبول و یا خرابی ساختاری شود. در مسلح سازی بتن و بتون مسلح می تواند از مواد تقویت کننده متنوعی استفاده می شود که از جنس فولاد ، پلیمرها یا مواد کامپوزیت در رابطه با میلگرد نیست. بتن آرمه همچنین ممکن است به طور دائم دچار تنش و استرش شده و به آن فشار وارد شود. در ایالات متحده آمریکا ، متداول ترین روش های انجام این کار به عنوان پیش تنش و پس از تنش شناخته می شود. روش مسلح سازی بتن باید به دقت تمام انجام شود.

بتن پس از خودروها و نیروگاه های سوخت زغال سنگ ، سومین عامل مهم انتشار دی اکسید کربن است. تولید سیمان به تنهایی دی اکسید کربن را به میزان 5% منتشر می کند. بتن همچنین بیشترین سهم زباله های ساختمانی و تخریب را تشکیل می دهد و تقریباً یک سوم از کل زباله های ساختمانی را تشکیل می دهد.

بتن
بتن

با مسلح سازی بتن، بتن نسبت به عوامل محیطی مقاوم می شود

برای ساخت و ساز قوی ، انعطاف پذیر و بادوام ، آرماتور حداقل باید دارای خواص زیر باشد:

  • استحکام نسبی بالا
  • تحمل زیاد فشار کششی
  • مسلح سازی بتن ، صرف نظر از pH ، رطوبت و عوامل مشابه
  • سازگاری حرارتی ، ایجاد فشارهای غیرقابل قبول (مانند انبساط یا انقباض) در واکنش به تغییر دما.
  • دوام بتن ، صرف نظر از خوردگی یا فشار پایدار.

مسلح سازی بتن و ویژگی های بتون آرمه

بتن آرمه (RC) یک کامپوزیت مقاوم و یکی از پرکاربردترین مواد در ساخت و سازهای مدرن است. بتن یک ماده نسبتاً شکننده است که تحت فشار زیاد بوده اما تنش آن کمتر است. بتن غیر آرمه برای بسیاری از سازه ها نامناسب بوده، زیرا در مقابل فشارهای ناشی از لرزش ها ، باد و غیره ، مقاومت قابل قبولی برخوردار نیست و به همین دلیل، با مسلح سازی بتن این امر مهم برآورده می شود.

برای افزایش مقاومت کلی ، میله های فولادی ، سیم ، شبکه سیمی یا کابل را می توان در بتن جاسازی کرد. این تقویت کننده ، که اغلب به عنوان میلگرد شناخته می شود ، در برابر نیروهای کششی مقاومت می کند. این دو ماده ، قادر به مقاومت در برابر نیروهای مختلفی است که به طور مؤثر به عنوان یک عنصر ساختاری واحد عمل می کند.

در حالی که بتن از زمان روم باستان به عنوان مصالح ساختمانی مورد استفاده قرار گرفته است ، استفاده از آرماتور ، به شکل آهن فقط در دهه 1850 توسط صنعتگر فرانسوی فرانسوا کونییه معرفی شد و تا دهه 1880 مهندس عمران آلمانی از فولاد استفاده نکرده بود.  

بتن آرمه می تواند به صورت بتن پیش ساخته یا در محل باشد، و در طیف گسترده ای از کاربردها از قبیل: تخته سنگ ، دیوار ، تیر ، ستون ، پایه و ساخت قاب به کار می رود. آرماتور به طور کلی در قسمت هایی از بتن که احتمالاً در معرض تنش هستند ، قرار می گیرد ، مانند قسمت پایین تیرها. معمول است که حداقل 50 میلی متر از پوشش ، بالاتر و زیر آرماتور، فولاد قرار بگیرد تا در برابر پاشش و خوردگی مقاومت کرده که می تواند به بی ثباتی سازه منجر شود. از این رو است که مسلح سازی بتن مهم بوده و باید درست انجام شود.  

بتن ارمه
بتن ارمه

مسلح سازی بتن و بتن پیش ساخته اجازه می دهد تا تنش های مهندسی از پیش تعیین شده در اجزای بتن قرار بگیرد

مسلح سازی بتن و کنترل ویژگی ها

انواع مختلفی از آرماتورهای غیر فولادی وجود دارد که عمدتاً به عنوان ابزاری برای کنترل ترک خوردگی در بتن ستفاده می شود. بتن مسلح با فیبر ترکیبی از بتن با الیاف گسسته کوتاه است که به طور یکنواخت در کل مواد توزیع شده و مسلح سازی بتن انجام می شود . الیاف را می توان از شیشه ، پلی پروپیلن ، الیاف مصنوعی و طبیعی و همچنین از فولاد ایجاد کرد.

 با مسلح سازی بتن و بتن پیش ساخته ؛ تنش های مهندسی از پیش تعیین شده به اجزای بتن وارد می شود تا از تنش های ناشی از بارگیری جلوگیری کند. در بتون مسلح معمولی ، تنش ها با آرماتور فولادی خنثی می شود ، در حالی که مسلح سازی بتن و بتن پیش ساخته تحت فشارهای ناشی از فشار، به استحکام بنا کمک می کند. این امر باعث می شود نسبت به بتن معمولی در برابر شوک و لرزش مقاوم تر بوده و به استحکام بنا کمک کند.

 با مسلح سازی بتن ، بتن آرمه بسیار بادوام خواهد بود و به نگهداری کمی نیاز دارد. این ماده از جرم حرارتی خوبی برخوردار بوده و نسبت به آتش مقاوم است. میلگرد عموما از قراضه بازیافتی ساخته می شود و در مرحله تخریب ، بتن و میلگرد، جدا می شود تا فولاد قابل بازیافت باشد و در مسلح سازی بتن بعدی از آن استفاده شود.

مسلح سازی
مسلح سازی

مسلح سازی بتن باعث خواهد شد تا ساختمان و قطعه بتنی مقاومت بیشتری داشته باشد

مسلح سازی بتن و  انرژی

بتن از انرژی نسبتاً بالایی برخوردار است که حاصل استخراج ، ساخت و حمل آن است. مواد زائد را می توان در مخلوط بتن مانند RCA (یک محصول بازیافت) ، GGBS (سرباره منفجره گرانول زمین) و PFA (خاکستر سوخت) وارد کرد ، با این وجود ، مواردی از جمله رطوبت و تغییرپذیری مواد ممکن است بازیافت آن را غیرقابل اجتناب کند.

گاهی اوقات با این فرایند بتن تقویت شده و همین امر از ترک خوردگی بتن جلوگیری می کند.

 در بسیاری موارد ،بلوک های بتونی بزرگتر که به فولاد تقویت کننده نیاز دارند ، معمولاً به نوع ساختمانی نیز احتیاج دارند که در این صورت الزامات فولادی تقویتی بر اساس برنامه ها، مستند خواهد شد. بتنی که بارهای سنگین  (مانند پایه ها ، دیوارهای پایه و ستون ها) را تحمل می کند، تقریباً همیشه به فولاد تقویتی احتیاج خواهد داشت. همه کارها و امورات بتن ریزی نیاز به تقویت ندارند. دربرخی پروژه های اصلا به به مسلح سازی بتن نیازی نیست.

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *